Eten en drinken

Wilde forel zoals vroeger

Onze eerste forellen aten we in Limeuil aan de samenvloeiing van de Lot en de Dordogne. Het adresje heette "Le Vieux Moulin" en was zo echt landelijk Frans. Geen opgeklopte entourage, maar gewoon recht toe recht aan alle aandacht voor product en smaak. Truite aux amandes, forel met gebakken amandelplakjes; de herinnering staat in ons smaakgeheugen gegrift.

Frankrijk werd ons eerste favoriete vakantieland; later legden wij er vakantiefietsend vele duizenden kilometers af, we reden er zelfs de wereld rond. En altijd werd er uit eten gegaan; de forel echter verdween snel uit ons menu. Het waren flauwe aftreksels van onze eerste ervaringen; het was de kweekforel, gronderig en grauwblank van kleur, die in de verste verte niet meer leek op onze Limeuil-forel.

We waren zelfs verwonderd toen we in onze Duitsland-toer 2012 bij top-lunchadres "Springbach-Mühle" benoorden het Kurpark van Bad Belzig, na vele jaren weer eens een werkelijk fantastische Forelle blau, met de aanbeveling "täglich fangfrische Forellen", opgediend kregen; ze bestaan dus toch nog!

Maar verder verwachten we niet zoveel meer van "forel"; wat is dat toch jammer.

Komen we bij onze visleverancier Santpoort aan Zee en liggen daar in de vitrine forellen.
Echte wilde? Ja! We nemen er twee mee. We kopen nog wat geschaafde amandelen en thuis gaat Annemarie in de keuken aan de slag. Dit was weer "Truite comme autrefois", forel zoals vroeger!