In de zomer van 2002 fietsten we van 30 juni tot en met 8 augustus vanuit Haarlem naar Corsica en Sardinië.
Omdat de diverse Frankrijk-naar-het-zuiden-varianten voor ons inmiddels al wat "afgetrapt" waren, waardoor routine dreigde in te sluipen, behoefden we een nieuw traject.
We besloten tot een Duits-Zwitsers traject naar de Italiaanse Middelllandse Zeekust. Er is gekozen voor een vrij strakke route om zo veel mogelijk tijd over te houden voor het fietsen op de beide eilanden.
Deze fietszwerftocht werd daarna afgesloten in Toscane.
Het kilometertotaal zou, door het eiland-hoppen, op 2870 uitkomen; varen is immers niet fietsen.
Het werd wederom een overweldigende fietservaring.
De nieuwe trajectkeuze had voor veel afwisseling gezorgd:
- andere aanlooproutes in het begin met
- nieuwe en afwisselende landstreken en landschappen
- de Duitse taal, keuken en infrastructuur in plaats van de Franse
- het nieuwe fenomeen van het eilandhoppen per ferry
- de voor ons nog onbekende eilanden Corsica en Sardinië
- zeer afwisselend en (soms) wisselvallig weer
|
|
|
|
Routeplan
In Nederland voert de route via de rivieren naar Zuid-Limburg.
Via de Eifel en Moezel naar de Rijn.De Rijn stroomopwaarts volgen tot Basel.
Midden-Rijn stroomopwaarts tot en met Bodensee.De Alpen-Rijn stroomopwaarts door de Schlucht Via-Mala.De Hinterrhein bijna tot de bron voor een Alpen-overgang.Schitterende San-Bernardinopas naar het Italiaanse Zwitserland.
Via Italiaanse Lago Maggiore en Piemonte naar de Ligurische kust.
Vanuit Genova de ferrie naar Corsica.Over Corsica fietsen van Bastia, via Vizzavona, naar Bonifacio.Oversteek Corsica-Sardinië (Bonifacio-Santa Teresa Gallura).Noordkust Sardinië naar Alghero. (Ontmoeting met Mario en Esther!).Sardinië binnenlands doorsteken over Thiesi (Cavallino Rosso) naar Olbia.Oversteek Sardinië-Italië (Olbia-Livorno).Toscane met Marina di Pisa, Pisa, Luca, Montecatini-Terme, San Gimignano, Monteriggioni.
In Florence trein huiswaarts, over München en Keulen.
Fotoserie Corsica-Sardinië 2002
Traditiegetrouw maakt buurvrouw Tannie de foto vóór vertrek.
Fietspad van Spaarndam naar Haarlemmerliede door oer-Hollands landschap.
Pontje over het Amsterdam-Rijnkanaal, ter hoogte van Breukelen.
Landhuis in Breukelen aan de Vecht.
De bij pleziervaart geliefde Vecht veroorzaakt in Breukelen een frequent geopende brug.
Mooi plekje op camping Ginkelduin in Leersum.
De lierpont over de Lek bij Amerongen.
Voor vertrek van camping kasteel Ooijen controle van de fiets.
Pontje over de Maas tussen Broekhuizen en Arcen.
Lunch-stop bij eetcafé Sluiszicht in Maasbracht.
De Leuf in Ubachsberg: Ossestaartstuk op doperwtenzalf met foie gras en truffel.
In weer en wind op de 258 tussen Monschau en Schleiden.
In het dal van de Schafbach, vlak voor Schleiden.
Jan bij de Ahrquelle in Blankenheim.
Voor het eerst buiten eten; terras van Gasthaus Zur Alten Buche in Dumpelfeld.
Pfifferlingesuppe, frische Pfifferlingen, Gemischter Salat en toast.
Terraswijngaarden, met vaak slechts één rij stokken per terras.
De Rheinradweg vanaf Remagen stroomopwaarts.
De Rheinradweg voert over deze overdekte brug over de Ahr bij de monding in de Rijn.
Das Deutsches Eck met keizer Wilhelm op de samenvloeiing van Rijn en Moezel.
Das Deutsches Eck, met van links de Moezel die in de Rijn (van rechts) uitmondt.
Lunchuitzicht vanaf de Rijnkade in Koblenz.
Dé Lorelei-rots met de bij schippers beruchte bochten.
Het veer over de Rijn ter hoogte van Kaub.
Hoe hoger boven de rivier, hoe meer zon en hoe beter de vergezichten.
Één van die opmerkelijke wijnen van de Freistaat Flaschenhals.
Who pays the ferryman? Veerpont over de Rijn van Rüdesheim naar Bingen.
Sprudel, Kasslerbraten en Eingelegte Heringsfilet.
Barbarossa Bäckerei in Otterbach: cappuccino en Himbeerschnitte.
Vanaf Landau volgen we de Weinstrasse.
Weinstrasse, Obststrasse, Gemüsestrasse? We kopen hausgemachte Apfelsaft.
Via Lauterbourg de Elzas ingereden treffen we deze bloemenweeldes; Les Villes fleuries.
Lunchadres La Couronne in Roppenheim in de Elzas.
Café/Konditorei Dehier in Kehl om 10.00 uur, heerlijke broodjes salami en cappuccini.
Fietsenmaker Hans Peter Rapp in Kehl vervangt pignon en ketting op beide fietsen.
Compositie door hoogspanningsmasten in het laagland vóór Kaiserstuhl.
Restaurant Bräutigam in Ihringen am Kaiserstuhl.
Bazel om 16.00 uur in een gestaag vallende regen.
Een zeer uitgebreid Zwitsers ontbijt bij restaurant Zum Rebstock in Frick.
Mooie tocht in de zon via Bözen en Bözberg (569 m.) naar rivier de Aare.
14.30 uur is wat laat voor de lunch, maar in Zürichhorn zitten we wel aan de Zürichsee.
Rustige camping Lido (Hafen) in Rappertswil is gunstig gelegen t.o.v. het centrum.
Spaans-Portugees restaurant La Fuente. We eten er heerlijk, onder de arcades.
Na de klim uit Mollis genieten we van het vergezicht over het Linthkanal-dal.
Mollis bovenover naar de Walensee (naar rechts).
De Walensee voor we moeten afdalen naar Mühlehorn.
In het dal van de Hinterrhein, op weg naar Thusis.
De welverdiende beloning op camping Via Mala in Thusis.
Reden we vroeger de Via Mala route onderlangs deze rots, nu is er deze tunnel.
Tot diep in de Schlucht (ravijn) is een trappenpad aangelegd dat naar de Hinterrhein voert.
Alpenland ter hoogte van Zillis.
Daar zijn ze dan, de echte Milka-koeien bij Andeer.
Wegonderhoud moet in de zomer; bij de Rofla-Schlucht over losse steenslag.
Blik van boven in de Rofla-schlucht.
Veilig gevoel, zo'n balustrade.
Wie er oog voor heeft tijdens het klimmen; de natuur heeft veel te bieden.
Van deze route wordt dankbaar gebruik gemaakt door vele wandelaars.
Klim naar de Stausee van Sufers; blijf op de berm letten: bosaardbeitjes.
Boven aangekomen dit prachtige gezicht op het stuwmeer van Sufers.
Na nachtelijke regen op camping Auf dem Sand in Splügen.
Meer Zwitsers dan dit hart van Splügen is nauwelijks denkbaar.
De eerste virages (haarspeldbochten) van de Passo del San Bernardino.
Een prachtige rustige pas waar Jan alle gelegenheid heeft van het uitzicht te genieten.
Inmiddels boven de boomgrens geraken we op pashoogte.
In een kortstondige periode moet de flora tot bloei komen; wat een prachtige kleur blauw.
In heerlijk koel klimweer komen we in T-shirt op pashoogte.
De pas bereiken we in 1:25 uur, gerekend vanaf de voet. Wanneer je bezweet stilstaat in het tochtgat van de pas heb je snel je fleece nodig.
Het Ospizia, waar we van Bier, Brood en Bergkäse genieten (zie de fietsen links).
Het ijskoude Lago Moesola met terugblik op het Ospizia.
Nog even een blik naar rechts, toppen van zo'n 3000 m.
De afdaling voert o.a. langs de ventilatietorens van de autotunnel diep beneden.
Inmiddels weer onder de boomgrens, op weg naar San Bernardino (het plaatsje).
Regelmatig stort er water van de bergwanden; en dan is een regenjack wel prettig.
Hoewel bewolkt is het aangenaam fietsen langs het schitterende Lago Maggiore.
Verrassende Sardijnse Vernaccia di Oristano op camping Conca d'Ora bij Verbania.
In Stresa bereikt het mondaine Lago Maggiore zijn hoogtepunt. Hoe heerlijk, dit contrast!
Vóór 7.00 de tent uit levert dit sfeervolle beeld van de Ticino.
Bij de locanda tipt een bewoner ons de basilica van Lomello te bezoeken.
Interieur van de Romaanse basilica in Lomello.
Authentieke Locanda del Cervo in Garbagna; gastvrij, smaakvol, betaalbaar!
Zo rustig was het op onze camping E.Maieu in Garbagna.
Ontspannen klimmen over de Passo dei Giovi naar Genua, onderweg genietend van Mediterrane uitbundigheid in licht, huizenbouw en begroeiing.
Na de Genuese avondspits is camping Villa Doria in de heuvels van Pegli een verademing.
Om 7.30 komen we aan bij de Nuovo Terminal, het ferry station.
De fietsen worden vastgezet met onze sjorbanden.
In een rechte lijn stuwt de dubbele schroef de ferry richting Corsica.
Aan boord is alles erop gericht de passagiers een aangenaam verblijf te verschaffen.
Een zinderende Cap Corse is onze kennismaking met Corsica.
Bastia is naar de haven gekeerd, zodat de aankomst direct in het centrum plaatsvindt.
Liggend aan de kade van Bastia blijkt pas wat een enorme kolos de Moby is.
De prachtig sobere Basilica La Canonica, driebeukig met een absis.
En dat is dan typisch Frans: plastic stoeltjes in een 1000 jaar oud monument.
Als op Corsica de herder met zijn kudde oversteekt heeft hij voorrang.
De 'verbeterde' N193 met splinternieuwe tunnel maakt de Collo di San Quilico overbodig.
Bij aankomst op camping Restonica is de pizzabakker zijn houtoven al aan het stoken.
Genieten van onze pizza, Corsicaans kastanjebier Pietra en ons jonge gezelschap.
Terugblik op Corte vanaf de brug over de Restonica; hier rechts onder ligt onze camping.
Van Corte naar Santo Pietro di Venaco met geurende maquis in een zinderende hitte.
In de afdaling van de Col de Belagranajo naar Venaco zien we dit terras: 'Remmen!'
35 graden én de nodige klimpijlen maken een dorstige maar zeer boeiende route.
Zicht vanaf de camping op de Monte d'Oro van 2389 meter.
Schaduwplekje in de appelgaard met een verkoelende bergwind.
Naast de camping ligt het smalspoorstationnetje van Tattone.
Col de Vizzavona op 1163 meter met de Monte d'Oro.
En net als de afdaling is ingezet ruiken en horen we ze, de halfwilde varkens.
Afdaling van de schitterende vergezichten; toch maar weer even een foto gemaakt.
Huisgemaakte grappa van gastvrije Auberge L'Ustaria 'Chez Martin' in Plaine de Peri.
Kustroute met Porticcio, Presqu'île d'Isolella, Ruppione en hier Port de Chiavari.
Goedkoop en doeltreffend, de cactushaag als perceelscheiding.
Landschap met Aloë en desolate fietser.
Eerst afdalen naar de Taravo-rivier en dan op weg naar Olmeto-plage.
Traditionele vissersbootjes in de zeer toeristische haven van Propriano.
Sartène verlaten we over de oude route en niet via deze bijna onverantwoord steile klim.
Door branden verwoeste bermen.
Vanaf Sartène rijden we over de hoogvlakte tot we bij Roccapina de kust weer bereiken.
Prachtige elegante runderen in de vlakte op weg naar Pianottoli.
Waar de Ventilegne in de baai stroomt.
De haven van Bonifacio gezien vanaf de weg langs de citadel.
Schors van de kurkeik, typisch lokaal product, voor de wijnhuizen op Sardinië.
Vergeleken met de Moby die ons naar Corsica bracht is deze ferry van een aangename maat.
Natuurlijke haven in de krijtrots beschut(te) tegen wind en vijand.
Een zeer regelmatige veerdienst naar Santa Teresa Gallura op Sardinië.
In Santa Teresa Gallura braakt de ferry met geopende boeg zijn vracht uit.
Breekt er brand uit dan gaan hier meteen honderden meters vegetatie verloren.
Onze machientjes wachten terwijl wij in de Golfo dell' Asinara stof en zweet verdrijven.
Heerlijk, zo in je fietskleding de zee in; we zijn toch bijna bij de camping.
De 291 tussen Porto Tórres en Alghero voert door een vrij vlak landschap.
Camping La Mariposa in Alghero; eigen strandje en de warmte lokken ons de zee in.
In de haven hangen de grootste exemplaren (vooral tonijn) van de vangst.
Alghero, van ouds vissershaven, nu vooral jachthaven.
Prachtig terras van Osteria Macchiavello op de vestingmuur.
En dit is het beeld van de ondergaande zon vanaf ons tafeltje.
Flanerend over de boulevard klinkt in onvervalst Nederlands Mario Chessa's 'Jannnnn'.
Onze kennismaking met het fenomeen nuraghe: opgraving van Nuraghe Palmavera.
Mario leidt ons rond door de nuraghe.
De cactuswand als onneembare vesting.
Dadels aan de dadelpalm.
Fenomenaal mediterraan doorkijkje op de Cala d'inferno.
Prachtige baai Porto Conte wordt lucratief voor luxueuze recreatie en toerisme.
Kijk, zegt Mario dan, dit is nu wilde artisjok.
Tafelen met Mario, Esther en Tirza begint met antipasti: worst, artisjok, octopus.
Tirza.
Mario toont zijn kraakverse inkoop.
En dit is het resultaat als Mario zich er over ontfermd heeft. Verrukkelijk!!!
Overal wappert de Sardijnse vlag met de geblinddoekte Moren.
20.00 uur keren we campingwaarts na een waanzinnig gezellige en culinaire middag.
Authentiek lokale markt in àttiri met Pecorino in alle soorten en maten.
De zeer gevarieerde Antipasto mare e terra in ristorante Al Corso in àttiri.
Het is een mooie woeste route over Romana, met veel heuvelklimwerk.
Kurkeiken, waarvan de bast onlangs geoogst is.
Hotel Il Cavallino Rosso in Thiési; zeebaars in zeezout gegaard.
Gisternamiddag GEEN CAMPING; maar Annemarie reserveerde TELEFONISCH in haar beste Italiaans dit Hotel Il Cavallino Rosso in Thiési.
Na de lunch in Peschiri draaien we de 597 op naar Olbia aan de noord-oostkust.
Nee, geen garage, maar in hotel Savoia in Olbia mogen we ze rustig in de kamer zetten.
Stazione Marittima in Olbia is druk, druk, druk; Italiaanse vakanties zijn begonnen.
Aankondiging op de pier van Stazione Marittima in Olbia.
Vuurtoren in de Porto di Olbia.
De Socorro's in de ochtendzon op camping Mare e Sole in Calambone.
Basilica di San Piero a Grado, daar waar in de middeleeuwen de Arno in zee uitmondde.
Het middenschip kent geen voorzijde; beide uiteinden worden afgesloten met een absis.
Fresco's van Adeodato Orlandi uit Lucca over het leven van Christus en de apostelen.
Eigentijdse aluminium lastdieren voor Middeleeuws tufstenen Christendom.
Het Baptisterium, Romaans van opzet en Gotisch in de afronding.
Toren van Pisa, gebouwd op een fundering van 3 meter dik op moerassige ondergrond. Tijdens de bouw al aanpassingen wegens scheefzakken.
De campanile, beter bekend als Torre Pendente (= scheve toren).
De Duomo, één van de meest kenmerkende Pisaans-Romaanse bouwwerken.
De San Michele in Foro van Lucca heeft in het front drie lagen zuilengalerijen.
Voorgevel met de beroemde allemaal verschillende gedraaide of gebeeldhouwde zuilen.
Hoog bovenin Montecatini Alto; zonsondergang op het terras van Ristorante il Castello.
Halverwege de afdaling naar Montecatini Terme.
Exotische bomen, luxueuze uitstraling, in mondain mediterraan Montecatini Terme.
Uitstapje in de hoogtijdagen van Montecatini Terme was een ritje met de tandradbaan.
Een kabellier sleept deze wagon de helling op naar Montecatini Alto.
Vertrokken uit Montecatini Terme blikken we nog even terug op Montecatini Alto.
Cypressen flankeren oprijlanen naar statige landhuizen bij Cerreto Cuidi.
Het is nu wel duidelijk dat we in het hart van de Toscaanse wijngaard zitten.
De unieke skiline van San Gimignano, komende van Certaldo.
En van al deze wijnakkers moet dus die Vernaccia di San Gimignano komen.
Toegangspoort voor de route uit Certaldo.
Centrale plein van San Gimignano vol toeristen.
Ristorante Il Castello aan verstild achterstraatje met zicht op de fietsen.
Winkelen in San Gimignano resulteert in een hoogmodieus steenrood schoudertasje.
Ontwaken op een rustig eigen plekje, net buiten camping Luxor in Monteriggioni.
Zodra we het campingbos uitrijden is daar het uitzicht op Monteriggioni.
Direct na de hoofdpoort van Monteriggioni ligt het plein met kerkje.
De andere uitvalspoort met een wel zeer steile afdaling en een schitterend uitzicht.
En de hoofdpoort, gezien vanaf het pleintje.
De typische skyline van Monteriggioni.
Het pizzeria-terras voor de kerk op de hoogste plek van Barberino Val d'Elsa biedt een prachtig panorama over de Toscaanse heuvels.
Naast de Vespa (scooter) is dit dat andere typische Italiaanse vervoermiddel, de Ape.
Als wij Barberino verlaten heeft de ochtendnevel plaatsgemaakt voor de zon.
Aankondigend onweer begeleidt ons naar favoriet eetadres; net binnen of .....
En direct na de bui heeft de zon weer wat goed te maken; de fietsen staan te dampen.
Een rijkelijke lunch; we zijn bijna klaar met fietsen en de trein vertrekt vanavond pas.
De verleiding huisgemaakte olijfolie en grappa te kopen kunnen we niet weerstaan.
Ponte-Vecchio over de Arno in Florence.
Espressi bij La cantinetta met zicht op de gerestaureerde overdekte versmarkt.
De beroemde Santa Maria del Fiore met v.l.n.r. baptisterium, domkerk en campanile.
Het zwijn de neus aaien voor een verzekerde terugkeer naar Florence.
De Drachenfels, intercity 710 München - Köln, heeft voor fietsen gereserveerde plaatsen.
De Lorelei: hoe lang geleden waren we hier, maar dan fietsend?
Köln, ristorante Luciano Köln; porcini (eekhoorntjesbrood) en callinaci (Pfifferlingen).
Classic Hotel Harmonie; en alledrie de woorden klopten! In Köln.
Intercity Maastricht - Haarlem, mét exclusief fietscompartiment!