Zeldzaam bolgewas in de halfschaduw van een bosschage in het drasland langs de Jan Gijzenvaart
als een dubbel zo grote broer van het sneeuwklokje; wat zou het zijn?
Verschijning
Het zomerklokje is een vaste plant van zo'n 30 tot 60 cm hoogte uit de narcisfamilie. De plant vormt een bol, enkele lange smalle bladeren en een bloemstengel. Aan het einde van de bloemstengel zitten gewoonlijk drie tot vijf bloemen, die met elkaar naar één zijde hangen. Met name aan die bloemen is het klokje goed te herkennen. Het zijn twee centimeter lange, witte, klokvormige, hangende bloemen, die onderaan de bloemdekbladen een groene vlek hebben.
Biotoop
Het zomerklokje komt van nature voor in moeras, rietland, drassige weilanden, natte bossen en langs rivieren, waar het in groepen of pollen, in de halfschaduw gedijt.
Bloei
Het zomerklokje komt zo'n twee weken na de sneeuwklokjes in bloei. De plant bloeit in de lente samen met het lelietje-van-dalen en dus niet in zomer.
Aan het einde van elke stengel zitten twee tot vijf bloemen. Elke bloem heeft zes meeldraden en één stamper.
Zeldzaam
In Nederland kan de plant in het westen lokaal aangetroffen worden; soms als stinsenplant. Sinds januari 2017 geniet de plant niet langer meer de status "wettelijk beschermd", maar op de Rode Lijst staat de plant nog steeds te boek als zeer zeldzaam en matig afgenomen.
Dus: wel kijken of op de foto, niet plukken. Bij dat laatste advies helpt het te weten dat de bladeren giftig zijn.
Vergelijkbaar
Zomerklokje lijkt erg veel op het lenteklokje. Maar het verschil zit in het aantal bloemen per stengel, de hoogte van de plant en de bloeiperiode. Het lenteklokje heeft per stengel één bloem, hooguit twee, blijft lager (30 cm) en bloeit iets eerder (februari-april).