
Op het laatst gerealiseerde deel van het fietspad Die Vennbahn tussen Küchelscheid en Bôsfange is ook het spoor gebleven.

Hoe zit het met een bio-keurmerk voor deze steile Luxemburgse wijngaarden bij Wormeldange na deze sproeibeurt?

Hoe jammer, een jonge das als verkeersslachtoffer. Misschien juist wel, omdat het zo'n doodstille landweg betreft?

Met de aankomst in Sarrebourg zijn we echt in de Elzas: Choucroute Garnie als lunch bij Chez l'Ami Fritz.

Sinds het Plan Incliné (scheepslift) bij Lutzelbourg is het oude sluisrijke Canal du Marne au Rhin nu nog slechts prachtig industrieel erfgoed.

Werkelijk schitterende Carré d'agneau aux légumes als lunchgerecht bij Auberge Alsacienne in Châtenois.

De camping-beheerder van Möhlin bevestigde onze bevindingen: Duitse kant van de Rijnroute is veel beter! Oversteek via dit Kraftwerk.

"Durchfahrt gesperrt" vlak voor Bischofszell. De weg is deels in de rivier de Thur gegleden, maar per fiets nog wel te passeren.

Bischofszell rijden we binnen over die langste nog bestaande middeleeuwse natuurstenen brug van Zwitserland, de Alte Thurbrücke.

Wie het water-uitgesleten, losse keien bezaaide, met bagage-onfietsbare stijgpad van de Polenweg overwonnen heeft: Val da Treps waterval.

Vanaf Dormat/Ems loopt de route over de Polenweg, hoog boven de Hinterrhein. Beneden in de diepte ziet men het water kolken.

Na de Splügenpassstrasse (6 letters s) is de pasbeklimming echt begonnen; Annemarie op weg naar haarspeld 4.

Op 1828 m zitten we duidelijk boven de boomgrens; de komende serie van kortere haarspelden zal ons boven de 1900 m. brengen.

Na een derde serie van 4 haarspeldbochten komen we bij het Berghaus; we zitten al op 2023 m. hoogte. Kaffee und Aprikosenkuchen.

Na het Berghaus, maar nog net voor de pas, prachtig zicht over de laatste twee haarspeldseries van de noordelijke Splügenpass.

Op het Zwitsers deel van de pashoogte werd in 1843 over 312 m deze gallerij aangelegd; zo bleef de pas langer in het jaar begaanbaar.

Op de foto op een pas is soort trofee. Wielrenners, motorrijders en wij als bepakte fietsers, om de beurt voor het bord.

Op pashoogte aan de Italiaanse zuidkant van de Passo della Spluga zicht op de Pizzo Tambo met laatste sneeuw op zijn zuidhellingen.

Fantastisch gegeten bij Ristorante-Lounge Bar D-Lake: antipasti, raviolini en filetto di manzo. En in de bergen: vroege zonsondergang.

Omgewaaide bomen doen ons in Brívio de linker Adda-oever volgen. In Villa d'Adda zet Leonardo da Vinci's veerpont ons weer over.

Authentiek lunchadres Osteria Antica Pieve in Pontenove. (Penne arrabiata, vitello tonnato,contorno, dolci, bier, water, espresso: € 11 p.p.)

De kwak, een reigersoort met gedrongen postuur en tamelijk korte poten, leeft in de moerasbossen van de nabijgelegen Mincio.

Kan beeldhouwwerk nog verfijnder zijn dan deze marmeren pilaar in het zuidportaal van de Duomo di Modena?

Voor we afdalen uit de Appenijnen het panorama van de Toscaanse laagvlakte met Pistoia, Prato en Florence.

Mooiste Toscaanse kerk? Chiesa di San Michele in Foro in Lucca vanwege de rijkbewerkte façade in vele soorten en kleuren marmer.

De Cattedrale di Pisa is een Domkerk (Duomo). De Torre di Pisa is een Campanile, een vrijstaande klokkentoren.

Het Battistero di San Giovanni completeert het complex van de Duomo (domkerk) en de Torre Pendente (scheve toren).

San Piero a Grado, een basilica aan de vroegere monding van de Arno, waar Petrus, op weg naar Rome, voet zette op Italiaanse bodem.

La Canonica, een begin 11e eeuwse Pisaanse basiliek, is een van de mooiste middeleeuwse monumenten van Corsica.

De weg naar Corte voert over de Collo di San Quilico, die tegenwoordig op 521 m. hoogte net onder de top een tunnel heeft .

Het smalspoor door het bergland op weg naar Corte voert over de door Gustav Eiffel ontworpen brug over de Vecchio.

Met smalspoor van een meter kan U Trinigahellu (kleine trein) bochten drie keer krapper nemen en zo sneller hoogte maken.

Hingen op de Col de Vizzavone volop nevels, direct na de top een stralende zon, waardoor uitzicht op een prachtige afdaling.

De overtocht wordt aangenaam gevuld met de lunch op open zee: uiteraard zeebanket zoals deze linguine aragosta.

De Mega Express 5 van Corsica Ferries bracht ons in 5½ uur van Ajaccio naar Nice: 230 zeekilometers.

In Puyloubier wordt de dorpsfontein op het terras van Café Sainte Victoire gebruikt om onze rosé Le Pas du Moine te koelen.

De Route Cézanne door het massief van Montagne Sainte-Victoire bepakt befietsen levert de nodige complimenten van wielrenners op.

Bovenin het stadje beschikt Mallemort over een restaurant met als specialiteit gerijpt vlees uit eigen rijpingskasten.

Vanaf het voormalige spoorviaduct over de Ardèche (nu splinternieuw stukje Voie Verte) zicht op schilderachtig Vogüé.

Grote voldoening toch nog deze middag de Col de Mézilhac te hebben genomen. Die Grimbergen blond bij Hôtel de Cévennes is wel verdiend.

Voor de afdaling van de Col de Mézilhac echt ingezet wordt nog even genieten van het berg-coulissen landschap.

Verrassing! Anders dan in 2014 is er nu een Voie Verte gerealiseerd op het ongebruikte spoor tussen Le Cheylard en Lamastre.

Eindpunt nieuwe Voie Verte is station Lamastre; vanaf hier neemt de Train Touristique du Vivarais bezit van het spoor tot St.Jean-de-Muzols.

Het oude stationnetje van Lamastre is een waar treinkerkhof / verwaarloosd-openluchtmuseum van de Chemin de fer du Vivarais.

Telkens als we de schitterende Rhône-brug van Serrières zien, vragen we ons af wanneer hij afgeschilderd wordt.

Weest u voorzichtig, hier wordt gejaagd! Wij fietsen dan door het natuurgebied Réserve Naturelle de Île de la Platière.

Na een regenachtige ochtend Via Rhona vinden we ruim voor Vienna dit prima lunchadres, Restaurant festif Les Barges.

Met de psychedelische ervaring in Tunnel de la Croix-Rousse door Lyons Massif Central heeft Annemarie ineens een "lievelingstunnel".

Camping municipal van Trévoux heeft succesvol samengewerkt met een marktpartij; resultaat: een bruisende eigentijdse camping.

In hartje Beaujolais, Romanèche-Thorins, genieten wij de terraslunch bij Le Rouge et Blanc met culinaire hoogstandjes als Pavlova framboise.

Alles in Beaujolais hoofdstad Romanèche-Thorins draagt de naam Georges Duboeuf, tot en met het spooremplacement.

Bezuiden Cluny voert de Voie Verte de Bourgogne du Sud door de verlichte fietstunnel du Bois Saint-Clair.

Cluny, beroemd om haar klooster dat in de middeleeuwen zowel geestelijk, wetenschappelijk als politiek groot gezag genoot.

In de Saône-meander van Sovoyeux gaat het kanaal een paar honderd meter ondergronds en moeten wij bovenover.

Kostte het ons jarenlang de grootste moeite in Charmes iets knaps te eten, is daar ineens eigentijds Dancourt: trilogie de foie gras.

La Butte de Montsec, monument ter nagedachtenis aan de felle gevechten die hier in WO I zijn uitgevochten.

Hoge Maas binnenbocht bij Remilly, waarna de gloednieuwe Voie Verte de Maas zal blijven volgen tot de Frans-Belgische grens.

Watervogels bevolken massaal de Maasoevers; deze ganzen nemen gedisciplineerd voorrang op het fietspad.

In Beringen-Mijn is men momenteel druk doende het industrieel erfgoed te conserveren en herbestemmen.




























































